Klein van stuk, groot in vermogen: de rol van lengte en lichaamsbouw in CrossFit

Korter, lichter – maar niet minder dominant. In de CrossFit-wereld wordt vaak gedacht dat lengte en massa doorslaggevend zijn voor succes. Toch laten atleten als Colten Mertens zien dat prestaties veel complexer zijn. In een open gesprek legt hij uit hoe fysieke eigenschappen zoals lengte, gewicht en hefboomwerking niet alleen nadelen opleveren, maar ook leiden tot unieke voordelen – mits je ze begrijpt en benut.
De harde realiteit van lichaamsbouw
Met zijn ongeveer 1,63 meter en een gewicht van rond de 87–88 kilo behoort Colten Mertens tot de kleinere atleten in het eliteveld. In een sport waar langere atleten vaak profiteren op roeiers, ski-ergs en bij looponderdelen, lijkt dat op papier een nadeel.
“Die gasten hebben simpelweg langere benen,” stelt hij nuchter. “Ze kunnen hetzelfde tempo draaien met minder relatieve inspanning.”
Ook bij bepaalde objecten, zoals sandbags of zware implements, speelt lengte een rol. Langere armen maken het eenvoudiger om gewicht efficiënt te positioneren. Voor kleinere atleten betekent dat: harder werken om hetzelfde resultaat te behalen.
Power als toegangskaart
Toch draait het verhaal niet om beperkingen, maar om selectie. Volgens Colten Mertens is er sprake van wat hij zelf een “survivor bias” noemt.
Kleinere atleten die het tot de CrossFit Games schoppen, hebben namelijk al een natuurlijke selectie doorstaan. Ze móéten uitzonderlijk sterk en explosief zijn om überhaupt te kunnen concurreren met grotere tegenstanders.
“Als je kleiner bent en je redt het tot dit niveau, dan ben je bijna altijd extreem krachtig,” legt hij uit.
Waar langere atleten zich soms kunnen redden met efficiëntie op machines en volume-werk, moeten kleinere atleten compenseren met brute kracht en hoge relatieve output.
Waar klein zijn juist een voordeel is
Die kracht vertaalt zich direct naar voordelen in specifieke onderdelen. Denk aan:

Barbell cycling (snelle herhalingen met relatief lichte gewichten)
Gymnastics-bewegingen zoals pull-ups en toes-to-bar
Relatieve kracht (kracht in verhouding tot lichaamsgewicht)

Colten Mertens noemt als voorbeeld dat een thruster van 43 kg (95 lbs) voor hem relatief minder belastend is dan voor grotere atleten. Zijn kortere bewegingsbaan en efficiënte hefboom zorgen voor snelheid en controle.
Dit verklaart waarom kleinere atleten vaak excelleren in workouts met veel herhalingen en technische bewegingen.
De balans: gaps dichten en marges vergroten
De echte uitdaging zit volgens hem in het overbruggen van de nadelen. Hij weet dat hij op onderdelen zoals hardlopen en machines zelden een natuurlijk voordeel zal hebben.
“Mijn spel is simpel: ik moet het gat zo klein mogelijk maken op mijn zwakkere onderdelen, en vervolgens mijn voorsprong op mijn sterke onderdelen vergroten.”
Dat betekent gericht trainen op zwakke schakels – zoals running efficiency – terwijl hij zijn sterke punten blijft maximaliseren. Het is een strategische benadering die steeds vaker zichtbaar wordt onder topatleten.
CrossFit als speelveld van verschillen
Het verhaal van Colten Mertens onderstreept een belangrijk punt: CrossFit is geen sport met één ideaal lichaamstype. Juist de variatie in workouts zorgt ervoor dat verschillende profielen kunnen uitblinken.
Lengte helpt bij machines. Massa helpt bij absolute kracht. Maar compacte power, efficiëntie en relatieve kracht zijn minstens zo bepalend.
Conclusie
In plaats van een beperking is lichaamsbouw in CrossFit vooral een factor die bepaalt hóe je moet spelen. Voor kleinere atleten betekent dat: sterker, efficiënter en slimmer worden.
En wie dat lukt, zoals Colten Mertens, bewijst dat je geen lange hefboom nodig hebt om op het hoogste niveau mee te draaien – zolang je maar het maximale uit je eigen bouw haalt.