Matilde Garnes: Terug van de Rand

Sommige atleten keren terug van een blessure. Anderen keren terug van de rand van hun carrière. Voor de Noorse CrossFit-atlete Matilde Garnes gold het laatste. Op de CrossFit Games van 2025 behaalde ze met een zestiende plaats haar beste individuele eindklassering ooit, slechts anderhalf jaar nadat artsen haar hadden verteld dat een terugkeer naar topsport allerminst vanzelfsprekend was.

Wie Garnes deze zomer over de wedstrijdvloer zag bewegen, zag een atlete die zichtbaar genoot. Dat stond in schril contrast met de periode die eraan voorafging.

Van doorbraak naar overlevingsmodus

Garnes brak internationaal door in 2022. De Noorse kwalificeerde zich overtuigend voor de CrossFit Games, eindigde in de top twintig en bevestigde haar potentieel met sterke optredens op onder meer Rogue Invitational en Dubai Fitness Championship.

De logische verwachting was dat zij de volgende stap zou zetten richting de wereldtop. De werkelijkheid bleek anders.

Na een uitputtend seizoen vol reizen, wedstrijden en tijdsverschillen kreeg Garnes te maken met zware overtraining. Maandenlang kon ze nauwelijks normaal trainen. Onder begeleiding van specialisten van de Noorse sportfederatie moest ze haar trainingsintensiteit drastisch terugschroeven. Zone 1-trainingen vervingen zware workouts. Slapen, eten en herstellen werden belangrijker dan presteren.

Toch wist ze in 2023 opnieuw de Games te halen. Achter de schermen was haar lichaam echter al aan het protesteren.

De blessure die alles veranderde

Toen Garnes eind 2024 eindelijk weer het gevoel had dat ze haar beste vorm naderde, sloeg het noodlot opnieuw toe. Een ernstige blessure aan haar nek en bovenlichaam maakte zelfs dagelijkse handelingen moeilijk.

Ze kon haar haar niet zelfstandig wassen. Make-up opdoen lukte niet. Groenten snijden was na enkele seconden al te pijnlijk. Waar veel sporters tijdens een blessure nog alternatieve trainingsvormen kunnen vinden, viel voor Garnes vrijwel alles weg.

Het zwaarst was misschien wel de onzekerheid.

Artsen konden niet garanderen dat ze ooit nog op het oude niveau zou kunnen trainen, laat staan deelnemen aan CrossFit-wedstrijden. Wat volgde was een periode waarin ze nauwelijks iets deelde op sociale media en vooral bezig was met accepteren dat haar toekomst er mogelijk anders uit zou zien.

Teamwerk bracht plezier terug

De weg omhoog begon onverwacht via het teamformat.

Garnes sloot zich aan bij een team rond Noah Ohlsen en trainingspartner Lena Richter. In plaats van zich volledig te richten op individuele kwalificatie, kon ze geleidelijk terugkeren in competitieverband. De druk lag lager, terwijl het plezier in trainen terugkeerde.

Dat bleek een cruciale stap.

Niet alleen fysiek herstelde ze, ook mentaal vond ze opnieuw de motivatie die haar eerder zo succesvol had gemaakt. Tegen het einde van 2024 voelde ze zich weer een atleet in plaats van een patiënt.

Beste prestatie ooit

Die progressie vertaalde zich dit seizoen naar een nieuwe individuele kwalificatie voor de CrossFit Games.

Ironisch genoeg verliep zelfs dat Games-weekend niet vlekkeloos. Garnes kampte met een beschadigde bicepspees en liep tijdens de wedstrijd ook nog rugklachten op. Toch bleef ze vechten.

Waar de Matilde Garnes van enkele jaren geleden wellicht gefrustreerd zou zijn geraakt door tegenvallers, koos ze nu voor een andere benadering. Ze genoot van het moment, herpakte zich telkens opnieuw en verzamelde meerdere topfinishes.

Het resultaat was een zestiende plaats, haar hoogste individuele notering ooit.

Meer dan een klassering

Voor buitenstaanders lijkt een zestiende plaats misschien geen doorbraak. Voor Garnes betekende het veel meer.

Het was het bewijs dat de maanden van onzekerheid, revalidatie en mentale strijd niet voor niets waren geweest. Sterker nog: terwijl ze nog altijd niet volledig blessurevrij was, presteerde ze beter dan ooit op het grootste podium van de sport.

Juist daarom voelt deze zestiende plaats als het begin van iets groters.

Niet omdat Matilde Garnes eindelijk terug is.

Maar omdat ze, na alles wat ze heeft meegemaakt, misschien voor het eerst echt vrij is om haar volledige potentieel te benutten.