O’Hara’s Dopingzaak Ontketent TRT-Debat

De positieve dopingtest van Wayne O'Hara blijft stof doen opwaaien binnen de CrossFit-wereld. De Amerikaan, die in de categorie 65-69 jaar als tweede eindigde op de CrossFit Games, verloor zijn podiumplaats nadat bij een controle exogeen testosteron werd aangetroffen. O'Hara erkende dat hij testosteron gebruikte via een medisch begeleid traject, maar stelt dat hij niet wist dat dit binnen CrossFit verboden was.

Zijn zaak legt een steeds groter wordende discussie bloot: waar ligt de grens tussen medische behandeling en prestatiebevordering?

Wat is TRT precies?

TRT staat voor Testosterone Replacement Therapy, oftewel testosteronvervangingstherapie. De behandeling wordt gebruikt bij mannen met aantoonbaar lage testosteronwaarden, vaak als gevolg van ouderdom, ziekte of een hormonale aandoening.

Testosteron is het belangrijkste mannelijke geslachtshormoon en speelt een essentiële rol bij spiermassa, botdichtheid, herstelvermogen, libido en energieniveau. Naarmate mannen ouder worden, daalt de natuurlijke productie geleidelijk. Sommige mannen ervaren daardoor vermoeidheid, verminderde spierkracht en een lagere trainingscapaciteit.

Onder medische begeleiding kan TRT die waarden weer verhogen. In theorie gebeurt dat tot een "normaal" niveau, maar in de praktijk is die grens minder duidelijk dan vaak wordt voorgesteld. Verschillende laboratoria en klinieken hanteren uiteenlopende referentiewaarden, waardoor er discussie ontstaat over wat precies normaal is.

Waarom wordt testosteron als doping gezien?

Binnen vrijwel iedere professionele sport staat testosteron op de lijst van verboden prestatiebevorderende middelen.

Daar is een simpele reden voor: testosteron heeft aantoonbare effecten op prestaties. Het bevordert spiergroei, versnelt herstel tussen trainingen, verhoogt de trainingscapaciteit en helpt sporters intensievere trainingsblokken te verwerken.

Voor een oudere atleet kan dat voordeel nog groter zijn. Waar leeftijdsgenoten te maken krijgen met natuurlijke hormonale achteruitgang, kan een sporter op TRT een aanzienlijk deel van dat verval compenseren.

Critici van O'Hara wijzen daarom op zijn opvallende progressie. Nadat hij eerder buiten de top tien eindigde, stond hij dit jaar plotseling op het podium. Dat betekent niet automatisch dat TRT de enige verklaring is, maar het maakt zijn dopingzaak wel extra gevoelig.

O'Hara's uitleg

Volgens O'Hara kwam hij eind 2025 terecht bij een wellnesskliniek nadat bloedonderzoek wees op lage testosteronwaarden. Daar werd hypogonadisme vastgesteld, een aandoening waarbij het lichaam onvoldoende testosteron aanmaakt.

Hij begon vervolgens met een voorgeschreven TRT-traject. In zijn eigen uitleg benadrukt hij dat dit gebeurde onder medische begeleiding en dat zijn bloedwaarden binnen de door de kliniek gestelde grenzen bleven.

Het meest controversiële onderdeel van zijn verhaal is zijn bewering dat hij niet wist dat testosteron verboden was binnen CrossFit-competities.

O'Hara nam de verantwoordelijkheid voor de overtreding op zich en noemde het achteraf een grote fout. Toch reageren veel sporters sceptisch. Hij doet al zestien jaar aan CrossFit, nam meerdere keren deel aan kwalificaties en bereikte het hoogste Masters-niveau. Juist daardoor vinden critici het moeilijk te geloven dat een ervaren competitieve atleet geen kennis zou hebben gehad van de dopingregels.

Therapeutic Use Exemptions

Een belangrijk onderdeel van de discussie is de zogenaamde Therapeutic Use Exemption (TUE).

Een TUE is een medische vrijstelling waarmee een sporter onder bepaalde voorwaarden toch een verboden middel mag gebruiken. Dergelijke vrijstellingen worden soms verleend wanneer een atleet zonder behandeling ernstige gezondheidsproblemen zou ondervinden.

Voor testosteron zijn de eisen echter bijzonder streng. Leeftijdsgerelateerde daling van testosteronwaarden is doorgaans onvoldoende reden voor een vrijstelling. Organisaties willen voorkomen dat normale veroudering wordt gecompenseerd met middelen die tegelijkertijd prestaties kunnen verbeteren.

Volgens O'Hara werd zowel zijn beroep tegen de sanctie als zijn aanvraag voor een TUE afgewezen.

Een groeiend probleem in Masters-sport

De zaak raakt aan een bredere ontwikkeling binnen de fitnesswereld. TRT wordt steeds populairder onder mannen van middelbare en hogere leeftijd. Vooral in fitness-, kracht- en CrossFit-kringen groeit het aantal sporters dat hormonale optimalisatie ziet als onderdeel van een gezonde levensstijl.

Voorstanders zien TRT als een manier om kwaliteit van leven te verbeteren. Tegenstanders wijzen erop dat competitie onmogelijk eerlijk blijft wanneer een deel van het deelnemersveld extra testosteron gebruikt en een ander deel niet.

Dat dilemma speelt niet alleen in CrossFit. Ook in bodybuilding, powerlifting en diverse Masters-sporten woedt al jaren dezelfde discussie.

Conclusie

De zaak van Wayne O'Hara draait uiteindelijk om meer dan één positieve test. Ze legt bloot hoe moeilijk het wordt om sportieve eerlijkheid te combineren met moderne hormoontherapie. TRT mag voor veel oudere mannen een legitieme medische behandeling zijn, maar zodra prestaties en competitie in beeld komen, verandert dezelfde behandeling in de ogen van sportbonden in doping. Juist daarom zal de discussie die O'Hara heeft aangewakkerd waarschijnlijk nog veel langer voortduren dan zijn schorsing.